Tama na, Sobra na, Masyado ng masakit….

2 Sep

Tama na, Sobra na, Masyado ng masakit…. Ito ang aking sempatya sa mga anak ng Desaparecidos o ang mga biktima ng pagwala. Maaaring tayo ay hindi nakakapansin sa mga ganitong pangyayari sa ating paligid. Mga kabataang hindi naiisip ang kalagayan ng kapwa nya kabataan na hindi tiyak ang kinaroroonan ng magulang maging ama man o ina. Hindi sa kadahilanang ginusto ng magulang na umalis o mawala kundi sapilitang dinukot ng hindi nakikilalang pwersa kung ito ba ay kagagawan ng ahensya ng ating pamahalaan o ng ibang pwersa na may ibang hangarin.

Napakasakit para sa isang anak na lumaki ng hindi kasama ang kanyang ama o ina lalo pa’t ang kalinga ng isang magulang ang gagabay sa kanya sa mga hamon ng buhay habang sya’y lumalaki. Hindi mo nanaiisin na ang iyong magulang ay wala sa piling mo habang ika’y nabubuhay kung iisipin mas masakit pa ang pakiramdam ng isang anak na ang magulang ay biktima ng pagwala kumpara sa isang anak ng expat. Oo totoo masakit sa isang anak ng expat ang lumaki ng malayo ang magulang sa kadahilanang sya ay nagkukumahog magtrabaho sa ibang bayan upang magkaroon ng masaganang buhay ang kanyang pamilya sa Pinas. Subalit hindi na sana kailangang umalis pa ng bansa ang isang magulang upang maitaguyod ang kanyang pamilya kung ang ating bansa ay may sapat na kakayahan upang mabigyan ng trabahong magbibigay ng maayos na sahod sa isang magulang. Hindi isa itong patunay na ang ating pamahalaan ay wala pa ring maayos na plano para sa katuparan ng mga pangarap ng isang pamilya.

Sa parehong senaryo ang isang anak naman ng desaparecidos ay may higit na sakit na nararamdaman, maaaring poo’t at galit sa mga taong dumukot o may kinalaman sa pagkawala ng kanyang magulang. Kung hindi sya magagabayan maaaring ito ay magtanim ng mas malalim na galit sa kanyang puso. Ito ay isa sa mga hindi naiintindihan ng ating mambabatas, silang mga magulang o hindi man ay walang pakialam sa nararamdaman ng pamilya ng isang desaparisidos kaya’t gayon na lang hindi pa rin naisasabatas ang Anti Enforced Disappearance Bill.

Kung makikita sana ng mga nasa pamahalaan at mambabatas ang paghihirap na nararanasan ng isang pamilya ng biktima ng pagwala. Kung maririnig sana nila ang hinaing ng mga puso ng bawat bata na uhaw sa kalinga at pagmamahal ng kanilang nawawalang magulang. Kung mulat lang sana sila sa mga kahihinatnan ng mga kabataang ito na walang gumagabay sa kanilang paglaki. Kung naiisip sana nila ang hirap na dinadanas ng isang ina upang palakihin ng mag-isa ang kanyang mga anak at maging ina at ama ng sabay. Kung…. Kung… Kung…. Cong… Mga Cong at Senador kung kayo sana ay hindi nabubulag ng inyong mga pagnanasa sa kapangyarihan ay inyong maririnig ang bawat hiyaw, sigaw at hinagpis ng bawat pamilyang nakikipaglaban para sa katarungan ng kanilang mahal sa buhay.

Ikaw na ating pangulo na nangakong tayo ay lalakad sa tuwid na daan, tuparin mo sana ang iyong pangako at kung tunay nga na kami ang iyong boss, dinggin mo sana ang panawagan ng mga kabataang ito ay nawa’y pawiin ng kanilang mga pagnanasa at hinaing ang iyong puso at gabayan ka ng ating panginoon upang mabigyan ng katarungan ang mga pamilyang biktima ng pagwala ng kanilang mga mahal sa buhay, gayon din ang mga bilanggong politikal na patuloy na naghihirap sa piitan. Alam namin na marami kang gawain na mahalaga para sa pagpapaunlad ng ating bansa lahat ito ay mahalaga para sa bawat pamilya subalit kung sana kahit na nasa State visit ka sa China mayroong nakikinig sa hinaing ng mga pamilya ng Desaparisidos na tumakbo noong nakaraang martes upang bigyang kahulugan ang Agosto 30, bilang “Araw ng Desaparisidos” ay makikita mo na kahit hirap na tumakbo ang mga bata at matatanda na sumama dito ay bukal sa kanilang puso ang ganitong gawain upang sila o ang kanilang mga mahal na nawala ay mabigyan ng katarungan at huwag ng maulit pa ang ganitong sistema na patuloy na umiikot simula pa noong panahon ng Diktadoryang Marcos.

Tama na, Sobra na, Masyadong masakit na….

Advertisements

Seven stories, seven inspiring Filipinos

13 Jun
AP Photo/Aaron Favila

When we started the ‘Pitong Pinoy’ project, we thought it would be hard to find seven Filipinos who have made a remarkable difference.After all, it’s not everyday that you run into people who could actually devote their entire life to serving others or champion advocacies that are seemingly hard to accomplish.

But we gathered an overwhelming number of nominations—from loving parents, courageous law enforcers,  devoted health workers, brilliant artists, magnanimous celebrities, exemplary athletes, astute youth leaders, inspirational public servants, to simple folk who have touched others with their kindness.

Believe us, it was a tough job to choose seven amazing Pinoys. Nonetheless, it is heartwarming to read stories of change, volunteerism, and selflessness.

Thanks to all your nominations, we finally have the seven people who make us prouder to be Pinoys (in alphabetical order):

1. Alexis Belonio. This engineer figured out an out-of-the-box way to make use of rice husks. He created a cooking stove designed to help poor people have access to hot meals.

Belonio invented a environment-friendly rice-husk stove which has a fan in its base. It provides air used in the conversion of rice hulls into gas—helping poor families cook without needing expensive fuel.

Belonio could have gotten a patent for his invention and gain millions from it; yet he left it patent-free so the technology would be free for everyone to use. His efforts have already been recognized abroad but shouldn’t we appreciate him first?

2. Jean Enriquez. If you want to see female power at work, you’d have to meet this woman.

Despite the danger of drawing the ire of huge human trafficking syndicates, Enriquez continues to fight for the welfare of Pinays. Her steadfast efforts to empower Filipino women is admirable.

She heads the Coalition Against Trafficking in Women-Asia Pacific, which vigorously fights sex tourism, the mail-order bride trade, pornography, and sexual exploitation.

Enriquez also holds education camps among young women to ensure that they are not vulnerable to abuse. She also oversees the healing process of survivors and makes sure they get a second shot at having a decent life.

3. Jay Jaboneta. All it took him was one Facebook status message to change the lives of dozens of children in a far-flung village in Zamboanga.

When Jaboneta learned that 200 children in Layag-layag village had to swim to get to school everyday (painstakingly making sure that their books, if there was any, wouldn’t get wet), he knew had to do something.

Through a Facebook status message, Jaboneta was able to raise funds—as much as P70,000—on the first week of his call for donations.

A Facebook group “Zamboanga Funds for Little Kids” was later established, expanding his advocacy’s reach.

Now, the kids of Layag-layag go to school in their bright new yellow boats, each aptly dubbed as “New Hope.” Continue reading

The Church, the Polls and Divorce

13 Jun

Last night I was reading lots of tweets from friends all over the nation watching Harapan in ABS-CBN channel 2 which tackles the issue on House Bill 1799 or the what so called the Divorce Bill. While tweeting i suddenly realize which side am i in am I pro or am I anti? I’ll tell you later.

What is Divorce? According to wikipedia “Divorce (or the dissolution of marriage) is the final termination of a marital union, canceling the legal duties and responsibilities of marriage and dissolving the bonds of matrimony between the parties. In most countries divorce requires the sanction of a court or other authority in a legal process. The legal process for divorce may also involve issues of spousal supportchild custodychild support,distribution of property and division of debt.

Last night Harapan guests are Reps. Luz Ilagan & Neri Colmenares, ex-Rep. Liza Maza, Atty. Lorna Kapunan from Pro side, then Bishop Teodoro Bacani, Reps. Elpidio Barzaga & Bernadette Herrera-Dy, actress Evangeline Pascual the Anti side.

The debate was very interesting and informative in fact i save some of the interesting points.

Among the 92% filing for annulment, 62% are women. Kulang ang kasalukuyang batas.
Bacani: Hindi kailangan ang #divorcebill. Karamihan ng kasong nakasalang ay malulunasan ng legal separation at annulment
Bacani: Ang kasal ay hindi ginawa ng tao kundi binigay sa tao
Maza: Hindi na masasabing totoong inviolable ang kasal. Andyan na ang legal separation at annulment.
Colmenares: Divorce has always been in PH. May civil code na tayo on divorce during Spanish time.
Colmenares says PH recognizes divorce especially in marriage cases between Filipinos & foreigners
Maza: Bakit sila mananatiling nakakulong (in abusive marriages)? Bakit hindi sila bigyan ng karapatang makalaya?

Interesting isn’t it? Napaka timely ng discussion coz as you may know last May 28, 2011 the Philippines is officially the only country that bans divorce. Malta voted in favor of divorce legislation in a referendum held last May 28, 2011. So, are we trying to differ? Or masyado na ba tayong pinag-iwanan ng panahon? Look at us, are we happy with this situation? Makatutulong ba ang divorce sa kalagayan ng kababaihan sa lipunan?

Andaming tanong sa isipan at ito’y matutugunan lamang kung tayo’y makikialam dahil karapatan nating makialam at may malaman.

Official figures support this. The 2003 report of the Philippine National Police shows that wife battering accounted for 53.6 percent of the total 8,011 cases of violence against women. About three of ten perpetrators were husbands of the victims. Husbands accounted for 28 per cent of the violence against women crimes. The Department of Social Welfare and Development reported that in 2003, of the 15,314 women in especially difficult circumstances that the agency serviced, 25.1 per cent or 5,353 were cases of physical abuse, maltreatment and battering.

My Side

The church as we know it promotes the sanctity of marriage but given the facts that the very foundation of Catholic in Rome allows divorce in their country, who are they to work against the will of the people? If the people wants it then so be it.

Ang pamilya bilang pondasyon ng lipunan ay may karapatan at may responsibilidad na alagaan at pagtibayin ang kanilang pagmamahalan subalit kung ang pagmahahalan ay wala ng tamis at away na lang palagi ang hinahantungan ano ba ang solusyon upang ito’y malunasan. Annulment, separation o ano pa man. Hindi ba’t ang kadalasang ngyayari ay ang bayolenteng kinahahantungan na kung saan marami ang kaso ng asawang inaabuso. Continue reading

Spratly Spratly…

11 Jun

Matagal ng usapin kung kanino ba talaga ang kapuluan ng Spratly at patunay dito ang hanggang ngayo’y palitan ng matatapang na salita mula sa iba’t ibang bansang nais umangkin dito. Kamakailan lamang ay nagsalita ang Chinese Ambassador na si Liu Jianchao pahinggil sa pagbabawal sa iba’t ibang bansa na galugarin ang Spratly island sa posibilidad na maraming langis sa islang ito.

What’s alarming?

Ang Malacanang ay naglabas ng kanilang statement pahinggil sa isyu na ito at nais nitong resolbahin ang nasabing isyu sa diplomatikong pamamaraan. Sa aking pananaw ito’y nararapat lang dahil sino ba naman ay may nais ng gulo. Subalit sa ibayong usapin at sa worst case scenario, kung ipag giitan ng China ang kanilang claim sa isla, may magagawa ba ang Pinas para dito. Are we prepared for it, given na apat na sundalo lang at isang aso ang nagbabantay sa tatlong isla sa Kalayaan group of Island na pag-aari ng Pinas?

Sa panayam sa AFP na aking napanood, ang sabi ng isang opisyal ay handa raw ang Estados Unidos na suportahan ang Pinas kung sakaling humantong sa ganitong kalagayan ang isyu sa Spratly. Napakalinaw na hindi handa ang ating pamahalaan hinggil sa proteksyon ng ari-arian ng Pilipinas. Bakit? Bakit ka nyo? Andito na naman po tayo sa paulit-ulit na usapin, Nasaan ang pondo para sa ating AFP at iba pang ahensya para sa proteksyon ng mamamayan.

Another VFA?

Kung humantong sa away ng bansa ang isyu sa Spratly Island, nangangahulugan ba na ang pagtanggap natin ng supota mula sa Estados Unidos ay pagtanggap din natin ng another or continued Visiting Forces Agreement. Aba’y parang panahon lang ng Katipunan ano ho? Paulit -ulit lang.

Here’s comes the Paniningil

Hoy Pinas tinulungan kita na resolbahin ang mga isyu na kinakaharap mo noong mga nakaraan, ngayon maniningil na ko. Ano ba kapalit ng pagtulung nyo? Aba’y yan ang aabangan ko.

Sa ngayon ako’y makikinig, magmamasid, manonood at magsusulat.

Malikhain

26 Jan

Sa malikhain isip nag uugat
mga kakaibang paraan
upang ipakita kung gano mo kamahal
ang taong nais mong maging parte
ng buhay mo

Sa ganang akin
nais kung ipabatid
sa aking prinsesa na sya na nga
Sya na nga at wala ng iba pa
Sya na nga ang dahilan
ng pagbangon ko sa umaga.

Sya na din ay parte ng dugong
dumadaloy sa aking katawan
at ang buhay na dumugtong
sa namatay ko ng pananambitan

30 Nov

Sa pagdatal ng bukang liwayway

Ang nagsisilbing tanglaw

Sa buhay kung mapanglaw

Ay ang yumi at ganda na aking natatanaw

 

Ang araw sa sumisikat sa kanluran

Na may taglay na malagintong kulay

At  sa mata’y kay gandang pagmasdan

 

Parang mukha mo

Na nababalot sa kahiwagaan.

Ako sana’y pagbigyan

Pagkat hangad ko lamang na sa bukang liwayway

Mukha mo’y masilayan

 

Welcome to my world

19 Nov

It’s been a while since the last time i wrote a blog, this time i want to say something about my 10 days vacation in my own city, a province where i grow, where i was created as a man, a place where i was mold, a place where i build my character and perhaps the place where i learnt everything  I should know before I come to face the big world.

Those 10 days are one of the hardest yet one of the happiest days happen to me. I simply went to different places around Bicol where i have relatives and do lot of stuffs I didn’t care to do before. It was October 23 when I arrived at around 8:00 in the evening, my parents and my siblings doesn’t know that I’m arriving. Well, of course as I always did I never told them when i’ll be home. I arrived without food as expected again 😀 it’s ok, it doesn’t matter. I just bought foods in my Antie’s store near our house. She was amused I was there. Brilliant Isn’t it? Anyway, i thought i had surprised them but it seems that i was the one who was stunned surprise by what i saw. My Nephew is with my mother and to my surprise he was awake staring and smiling at me. I stared at him with enthusiasm and i put him in my arm. I couldn’t utter a word i had simply said “Oh i love this boy” his smile is splendour